إحيا مىكند . علم از زبان مترجمان اسرار قرآن به آب حيات تفسير شده است چه اين كه آب مايه حيات اشباح است و علم مايه حيات ارواح . نكته 211 هزار و يك نكته ما را در بيان مقام معلّم لطايفى شيرين و دلنشين است رجوع بفرماييد . به مناسبت روز معلّم رواست كه اشارتى به اعتلاى نفس ناطقه انسانى از نور علم بشود تا دانسته شود كه علم و عمل جوهرند و انسان‌سازند ، و هر روز روز علم و معلّم و تعليم است ، و نفس ناطقه انسانى را چه از زن و چه از مرد حدّ يقف نيست . التفات بفرماييد ، و به خصوص فرزندان عزيز من خانمهاى گرامى اين مجمع فرهنگى تاريخى توجّه بيشتر داشته باشند : سيد بن طاوس در فلاح السائل در تعقيبات نماز ظهر دعايى را از حضرت سيدهء نساء عالمين فاطمه زهرا ( سلام اللّه عليها ) روايت مىكند كه در حدود دو صفحه به قطع وزيرى است ، آغاز آن اين است : سبحان ذى العزّ الشامخ المنيف . . . ، تا آن كه گويد : « الحمد لله الذى لم يجعلنى جاحدة لشيء من كتابه و لا متحيّرة في شيء من أمره . . . . مفادش اين كه : حمد خدا را كه مرا انكاركننده مر چيزى از كتابش و سرگردان در چيزى از كار آن نگردانيده است . اين حرف دهن كسى است كه بايد با دانش و بينش خود به فهم مقامات معنوى آيات قرآنى نايل آمده باشد ، آن كه در هيچ امر قرآنى متحيّر نيست بايد صاحب عصمت باشد . آرى امام صادق ( عليه السلام ) فرمود : حضرت فاطمه ليلة القدر است . حديث در تفسير فرات كوفى در ضمن سوره قدر روايت شده است . انسان نخستين بار از اين حديث فرات منتقل مىشود كه قرآن در شب قدر نازل شده است ، و انسان كامل قرآن ناطق است ، و حضرت فاطمه ( سلام الله عليها ) مادر يازده قرآن ناطق است ، بايد بدين مناسبت آن حضرت ليلة القدر باشد . اين معنى در حدّ خود درست است و لكن حديث را معناى ديگرى فوق آن است كه در كتاب انسان و قرآن تقرير و تحرير كرده‌ام . در اين كتاب ، دو مطلب بسيار ارزشمند و گرانقدر از دو آيت بزرگ ، دو استاد بزرگوارم ،